Yeşil ceviz reçeli hazırlarken ilk aşama hammadde seçimidir. Kabuğun altındaki odunsu yapının henüz sertleşmediği o dar zaman aralığını yakalamak teknik bir gerekliliktir. Genellikle mayıs sonu ile haziran ayının ilk haftalarında toplanan meyveler bu işlem için en uygun olgunluk seviyesindedir.
Cevizin merkezine bir iğne batırıldığında dirençle karşılaşmadan ilerlemesi, reçel yapımına hazır olduğunu gösterir. Zamanlama geciktiğinde iç kabuk sertleşir ve tüketim esnasında ağza hoş gelmeyen odunsu bir doku bırakır. Doğru zamanda toplanan cevizler ise şerbeti tamamen emerek dengeli bir yumuşaklığa ulaşır.
Yeşil cevizlerin yapısındaki yüksek tanen oranı, meyveye baskın ve ağız burkan bir acılık verir. Bu acılığı uzaklaştırmak için kabukları incecik soyulan meyveler yaklaşık on gün boyunca her gün suyu değiştirilerek saf suda bekletilir. Suda bekletme aşamasının ardından cevizlerin bütünlüğünü koruması ve haşlanırken dağılmaması amacıyla kireç suyu kürlemesi uygulanır.
Kireçli su, meyvenin dış yüzeyinde koruyucu bir tabaka oluşturarak reçele o karakteristik çıtırlığı kazandırır. Reçel yapımının dışındaki dönemlerde de mutfakta yapısal kalite arayanlar için doğru ürünü seçmek büyük önem taşır. Türkiye'nin dört bir yanından özenle seçilen, çıtırlığını koruyan kuruyemiş çeşitleri geleneksel tariflerin başarısını destekler.
İPEK DEĞİRMEN KABUKLU CEVİZ İNCELE
Kürleme işlemi biten cevizlerin şerbeti tamamen içine çekebilmesi için üzerlerine ince bir kürdan yardımıyla delikler açılır. Reçelin pişme esnasında kıvam alması ve meyvelerin parlaması için ısı yönetimi kontrollü yapılmalıdır.
Ceviz reçelinde şerbetin yoğunluğu, ürünün bozulmadan uzun süre saklanabilmesi için belirleyicidir. Bire bir ölçüde hazırlanan şeker ve su dengesi, yavaş pişme esnasında karamelize olmadan meyvenin liflerine işler. Yüksek ısıda uzun süre kaynatmak şerbetin ağda kıvamına gelmesine ve soğuduğunda şekerlenmesine yol açar.
Limon suyunun içerdiği asit, şekerin kristalleşmesini engelleyerek pürüzsüz akışkanlığı korur. Şerbetin tam kıvama geldiğini anlamak için kaşıktan süzülen son damlanın ağırlaşarak düşmesi gözlemlenmelidir. Doğru kıvamda pişen bu lezzeti sofralarınıza taşımak veya gün içinde doğrudan tüketmek için mutfağınızda kabuklu ceviz alternatiflerine yer açabilirsiniz.
Yeşil ceviz bulmanın zor olduğu dönemlerde, kurutulmuş ceviz içi kullanılarak da farklı bir reçel alternatifi hazırlanabilir. Bu yöntemde uzun kürleme süreçlerine ihtiyaç duyulmaz, sadece hafifçe haşlanan ceviz içleri doğrudan şerbete aktarılır. Dokusu yeşil ceviz reçeli kadar çıtır olmasa da yoğun aroma profili kahvaltılarda tercih edilir.
Ceviz içi reçelinde şerbetin meyve tarafından emilme süresi daha kısadır. Kurutulmuş cevizlerin doğal yağ oranı şerbete hafif bir yoğunluk katar. Her iki yöntem de mutfak kültüründe kendine yer bulur ve farklı damak tatlarına hitap eder.
Kireç suyu, yeşil cevizlerin dış yüzeyinin sertleşmesini sağlayarak pişerken dağılmasını önler ve reçele çıtır bir doku kazandırır.
Kabukları soyulan cevizlerin suyunun en az 10 gün boyunca günde bir veya iki kez değiştirilmesi tanen maddesinin uzaklaşmasını sağlar.
Sıcakken kavanozlanıp vakumlanan reçeller, doğrudan güneş ışığı almayan serin bir yerde kapakları açılmadığı sürece 1 yıl boyunca muhafaza edilebilir.
Pişirme süresinin son beş dakikasında eklenen limon suyu, şerbetin şeker zincirini kırarak kristalleşmenin önüne geçer.
Kurutulmuş kabuklu cevizlerin iç kısımları kullanıldığında tanen oranı düşük olduğu için günlerce suda bekletme işlemine gerek duyulmaz.